The Factory Tour 2025

Eind juni 2025 was het zover, de grote lijnen en planning van onze jaarlijkse uitstap naar de Motor Valley waren voor 95% ingevuld. De uitnodiging en deelnameformulier konden de deur uit. Deze activiteit heeft de laatste jaren tal van beproevin gen “moeten” doorstaan. Eerst was er die COVID pandemie waarbij het leven wereldwijd voor een tweetal jaren stil viel. Het duurde dan ook enig te tijd vooraleer Ferrari haar deuren weer opende voor het publiek. Wij willen hier graag aan toevoe gen dat het bezoek aan de Ferrari-fabrieken uit sluitend is voor hun klanten, belangrijke sponsors en leveranciers, de Owners Clubs EN de leden van de Scuderia Ferrari Clubs wereldwijd. In oktober 2024 was het voor ons D-day om opnieuw op “be devaartsoord” te gaan in Maranello. Helaas liep dit door een onbegrijpelijke fout van de verantwoor delijken van deze Tours, helemaal mis. Of toch bij na. Met dank aan de tussenkomst van Benedetto Vigna, CEO van Ferrari, mochten wij de fabrieken toch bezoeken, zij het wel met een gekrompen rondleiding. Een eerste stap in de goede richting... Zoals eerder gezegd, alle leden ontvingen eind juni een deelnameformulier in hun mailbox. Snel zijn was alweer de boodschap, want in een mum van tijd was deze uitstap ook uitverkocht. Op zeker ogenblik hadden wij zelfs een lange reservelijst. Wat doen we hiermee? Onze gedreven voorzitter had ook voor hen een oplossing in petto. Hij had nl. enkele extra plaatsen kunnen boeken voor begin december. Enige voorwaarde: de deelnemer dient zelf in te staan voor zijn/haar reis, overnachtingen en vervoer ter plaatse. Uiteindelijk besloten 6 leden om hierop in te gaan. Bij het schrijven van dit artikel weten wij nog niet hoe het voor hun is verlopen. Een keuze die door sommige andere Scuderia Ferrari Clubs, voornamelijk buitenlandse, veel wordt toegepast. Datum en uur van het bezoek wordt aan hun leden bekendgemaakt en zorg dat je aan de ingang van de Ferrari-fabriek staat. Wij opteren liever de for mule van een meerdaag se trip “all in”. Enkel de vlucht dien je zelf te regelen.

Een formule die blijft aanslaan. Het beste bewijs is dat de reis ieder jaar opnieuw in een mum van tijd is uitverkocht. Ook dit jaar, met tal van nieuwe leden en leden die voor de eerste maal of “long time ago” naar Maranello afzakten. Het programma zag er ook prima uit met veel afwisseling en bezoeken van nieuwe bezienswaardig heden. Helaas werden wij verplicht om een van de meest iconische locaties op het laat ste moment te schrappen. Het gepland bezoek aan Il Castello di Panzano en de bijhorende Collezione Righini, voorname lijk gekend door de aanwezigheid van de Auto Avio Costruzioni 815 of de allereerste auto ontworpen en gebouwd door Enzo Ferrari. Slechts een week voor onze afreis ontving ik een telefoontje van Mario Righi ni met de melding dat ons gepland bezoek niet kon doorgaan. Gezien zijn ouderdom, hij is inmiddels 92 jaar jong, en enkele fa miliale perikelen, was hij genoodzaakt om ons bezoek te cancelen. Wat nu gedaan, op enkele dagen voor vertrek, een valabel alternatief aanbieden? Zelfs de locatie van ons middagmaal (Ristorante Da Bollo, dat is zeker een aanrader) en het later bezoek aan de MEF was gekozen in functie van de Collezione Righini. Na snel intern beraad, besloten wij om een bezoek te brengen aan Modenart - Sculptors of Speed in Campogalliano Een telefoontje naar Afro Gibellini, een van de mentors, en de zaak was beklonken. Een schot in de roos, zo te horen aan de zeer positieve reacties van alle medereizigers.

In de voormalige bedrijfshal van Bugatti, jawel je leest het goed, besloot een rijke Fransman, dhr. Jean Marc Borel om enkele ex-werknemers van Carrozzeria Scaglietti en ondertussen gepensioneerden en op leeftijd, bijeen te brengen. Met als doel: de body’s van enkele toonaangevende automodellen uit de Motorvalley nieuw leven in te blazen. En dit met een unieke techniek: “I Filoni Modenesi” of een mal ontwerpen met aan elkaar gelaste en gebogen metaalstaven waarop de body vorm krijgt door er op de aluminiumplaat veelvuldig met een hamer op te kloppen. Afro Gibellini, Giancarlo Guerra en Oriello Leonardi zijn echte meesters in dit werk. Het resultaat mocht zeker gezien worden: de body’s van de Ferrari’s Testarossa’s, 250 SWB en GTO, 330 P3/4, Maserati 350S, etc. stonden te pronken in deze hallen. En Afro die ons in zijn atelier gidste. Wat een unieke ervaring. Het moet hier wel gezegd worden: ikzelf en 2 andere leden hadden hier al een bezoekje gebracht in 2023 en misschien heeft dit geholpen om de deuren te openen van deze indrukwekkende realisatie. In het nummer 34 van ons Magazine vind je trouwens een uitgebreid verslag. Nadien bezochten wij het Museo Enzo Ferrari (MEF) in Modena. Ditmaal stond de tentoonstelling in het teken van de “Supercars” met enkele unieke modellen zoals de nieuwste telg, de F80. Verder was er in een ruimte een expositie van foto’s uit het archief van de Collectie Klemantaski. Het is de eerste keer dat het publiek deze prachtige beelden kan bewonderen van de fotograaf Louis Klemantaski. Het is de gewoonte om in dit museum de tijdelijke tentoonstellingen jaarlijks te vernieuwen rond de geboortedatum van Enzo Ferrari. Bij het vallen van de avond was het voor ons tijd om richting Hotel Arthur te rijden. Eerst allemaal in checken en de kamers verdelen, om vervolgens even tot rust te komen of toch halt te houden aan de bar van het hotel. Gastheer Claudio en zijn assistente zorgden voor de nodige aperitiefjes en andere dranken. Rond 20h00 was het tijd om te tafelen in het nabijgelegen Ristorante Antica Osteria Cacci atori waar ons avondeten werd geserveerd. De uitslag van de GP van Brazilië was enorm teleurstel lend, doch het behalen van beide wereldtitels in de WEC, was een reden om te toasten.

Maandagochtend stond iedereen paraat aan onze bus voor het hoogtepunt van deze trip, de Ferrari Factory Tour. We werden door onze chauffeur Giuseppe, fijn afgezet aan de ingang van het Museo Ferrari in Maranello. Wij waren zelfs iets te vroeg om onmiddellijk een bezoek te brengen aan het museum. Na verdeling van de inkomkaarten, splitste onze groep in 2. Terwijl een helft het museum betrad, verplaatste zich de 2de groep naar de hoofdingang van de Ferrari-fabrieken. Eerst enkele praktische formaliteiten invullen en de nodige veiligheidsvoorschriften door de 2 gidsen te herhalen. Belangrijk, want wij betreden een fabriek “in werking”. De eerste halte was de ‘Mechanical Workshop’, de afdeling waar alle losse onderdelen van de motorblokken (V6, 8 en 12) worden geassembleerd. Vervolgens verplaatsten wij ons naar de ‘Engine Assembly’ waar diezelfde motoronderdelen tot een geheel worden gemonteerd en de Ferrari-motor (het hart van iedere Ferrari) vorm krijgt. En nadien stapten wij binnen in de ‘Vehicles Assembly’ hal. Dit is de montagehal van alle Ferrari-modellen. Op het gelijkvloers de V6 en V8 types, terwijl op het verdiep de V12-modellen tot leven komen en waar ook de naaiafdeling of alles wat met bekleding heeft te maken zijn onderdak heeft. De meest opval lende handeling in deze hal is het samengaan van de bijna afgewerkte body met de mechanische component, de ophanging, motor en versnellingsbak, tot een geheel. “A new Ferrari is born”. Nadien stapten wij allen op een elektrisch Ferrari busje om ons te verplaatsen naar de nieuwbouw van de Gestione Sportiva afdeling, nl. de F1 Racing Department. Eindelijk! Na 40 jaar geduld, en met dank aan het steeds blijven aandringen door de bestuursleden van de CICO-groep (waaronder ikzelf) bij de directie van Ferrari, werd het voor onze leden mogelijk om het “walhalla” van de Ferrari-fabrieken te bezichtigen. Vanop een verdiep kregen wij een inkijk in enkele afdelingen waar de F1 van Charles en Lewis worden gebouwd. Een unieke ervaring. Vervolgens verplaatsten wij ons naar nog een my thische afdeling, de GT Sporting Activities. Gelegen vlakbij de piste van Fiorano, mochten wij binnen stappen in de nieuwe hal waar een aantal van de Ferrari’s FXX, 599XX, 499P Modificata geparkeerd staan. In hetzelfde gebouw, op het eerste verdiep, stonden een 40-tal Ferrari F1 te pronken met zicht op de piste van Fiorano. En als toetje zagen wij ook de allernieuwste testbaan die nog maar enkele weken geleden werd ingehuldigd. Tot slot reden wij met hetzelfde Ferrari-busje naar onze eindbe stemming, de Ferrari Store, waar wij een leuke verrassing ontvingen. Een originele litho van Enzo Ferrari. Een mooie afsluiting van deze prachtige tour die 2,5 uur in beslag had genomen.

Straks was het de beurt aan de 2de groep om ook een gewel dige rondleiding te krijgen van het meest iconische autobedrijf van de wereld. Veel fans zullen jaloers zijn. Voor onze groep was het tijd om aan tafel te gaan bij Ristorante 27 van Armando. Een kleine anekdote: terwijl wij in de Ferrari-fabriek vertoefden en geen erg in hadden, had een groot gedeelte van Maranello te kampen met een onvoorziene black-out. Zelfs in het Ferra ri-museum werden de bezoekers verzocht om het gebouw te verlaten. Dit komt omdat de fabriek “energie zelf behoevend” is. Een geluk dat het euvel snel verholpen was, zo niet kwam ons etentje en het resterend dagprogramma in het gedrang. Onze leden maakten gretig gebruik om de diverse shops en andere bezienswaardigheden te bezoe ken. Rond 18h00 was het dan verzamelen geblazen aan onze bus om terug naar ons hotel te gaan. Een korte break en vervolgens allen naar Ristorante Lo Smeraldo van Lello Apicella voor het avond eten. Ditmaal stond zijn wereldvermaarde pizza op het menu. Enkele leden kregen de kans om ook zijn gesigneerde Testarossa te zien. Wellicht een unicum met al die beroemde handtekeningen op de carrosserie. Dinsdag 11 november, hier in België Wapenstilstand, startte vrij vroeg. Om 8h30 hadden wij een af spraak bij Tubi Style. Dhr. Enrico Ruini stond ons al buiten op te wachten. Het bedrijf werd in 1987 op gericht door Fausto Lettieri en Enrico Ruini in de Motor Valley, oorspronkelijk als tuner van race-wa gens. Later ging men zich toespitsen op de uitlaatsystemen van supercars en de F1, MotoGP en Endurance. In 1997 werden zij ook partner van de off-shore wereld waar Lamborghini met haar moto ren de plak zwaait. In 2004 verhuizen ze naar Maranello waardoor ze nauwer kunnen samenwerken met Ferrari. Door de constante groei verandert het bedrijf van naam en wordt in 2012 Duerre Tubi Style (DTS). De beloning volgt in 2020: ze worden een technisch partner en sponsor van Ferrari. En vervolgens komt de kroon op het harde werk van dhr. Ruini en zijn mensen. Hun race-afdeling is in 2023 de technische leverancier van de Hypercar Ferrari (499P) en de 296 Challenge. Verder heeft men ook een afdeling waar gepersonaliseerde uitlaten worden ontworpen op vraag van de klant. En men heeft ook een restauratie-afdeling waar tal van historische Ferrari’s de revu hebben gepasseerd.

Op de dag dat wij op bezoek waren, stonden er 2 Ferrari 275 GTB te wachten op hun nieuwe uitlaat. En het is nog niet gedaan, Tubi Style is niet alleen gekend voor zijn uitlaatsystemen, maar er worden ook tankinstal laties gebouwd in een van hun bedrijfshallen die wij mochten bezoeken. Ook hier zeer belangrijke klanten zoals Ferrari (uiteraard), Lamborghini, Maserati, Paga ni, Aston Martin en wie weet nog meer... Zelfs de trofee voor de Italiaanse F1 GP van afgelopen jaar werd hier gerealiseerd. Helaas drong voor ons de tijd. Wij hadden in de voor middag nog een afspraak gepland: een bezoek aan het vernieuwde museum van Umberto Panini of de Collezione Maserati. Ve len van jullie weten nog dat deze collectie was ondergebracht in het do mein El Hombre van de familie Panini, waar ook de Parmigiano Reggia no wordt geproduceerd. Doch in 2025 verhuisde de collectie naar de rand van de stad Modena. Het is nu gelegen in een ver nieuwde hangaar van het vliegveld Modena-Mar zaglia en het vlakbij ge legen Autodromo van Modena (waar ook enkele scene’s van de film Fer rari werden opgenomen). Giovanni Panini stond ons op te wachten en gaf ons een kleine introduc tie hoe deze verhuis heeft plaatsgevonden. Natuur lijk staan hier nog alle 19 historische Maserati’s tentoongesteld, aange vuld met enkele recentere modellen zoals de Alfieri concept car en de Mc20. Ook meeverhuisd zijn en kele motoren en buiten staan nog vier iconische tractoren die ieder een apart verhaal hebben.

Iedereen had voldoende tijd om dit nieuwe museum te bezoeken, alsook de nabijgelegen shop. Na dien was het tijd om ons te verplaatsen naar Spilamberto. Naar Ristorante Ca’ Vecia gelegen op het platteland en goed bezocht door zelfstandigen en ander werkvolk (meestal een goed teken). Wij ont dekten een gezellig restaurant met vlotte bediening van typische streekgerechten. Wij hadden een ruime zaal op het verdiep ter onze beschikking. Het was alweer heel lekker en meer als voldoende. Een adres om te onthouden. Om 15h30 werden wij verwacht bij Automobili Pa gani. Dit blijft een bijzonder autofabriek van een Argentijn die zijn droom kon voltooien. Supersport wagens bouwen voor de rijken der aarde. Het is toch voor de bezoeker een unieke ervaring om een rondleiding te krijgen in deze bedrijfshallen waar auto’s worden gebouwd die miljoenen waard zijn. Daarnaast heb je ook het Horacio Pagani Museo en een shop waar je boeken en kledij kunt kopen. Rond sluitingsuur was het “helaas” opnieuw tijd om naar ons hotel te rijden. Wij werden door Claudio en zijn staff opgewacht voor de traditionele receptie met taart aangeboden door het Hotel Arthur.

Rond 19h00 werden wij verwacht bij het nabijgelegen Acetaia Boni van Romano Boni. Voor de nieu welingen van onze groep werd dit een leuke verrassing. Ze leerden de geheimen kennen van de ECHTE aceto balsamico die hier op traditionele wijze wordt gebrouwen. Ook hier volgde een kleine receptie en nadien stapten wij naar het nieuwe B&B Boni waar wij mochten aanschuiven voor het avondeten. Dit was voor ons een primeur, maar het moet gezegd: op en top gezellig en super lekker!!! En dan zijn we toe aan de laatste dag van onze Factory Tour 2025. Wat gaat de tijd snel, zeker bij een goed gevuld programma. Na de gebruikelijke check out bij Hotel Arthur, stapten wij allen de bus op voor onze laatste uitstap. Vermits wij gekozen hadden om onze terugvlucht te nemen vanuit de luchthaven van Treviso, hadden wij ditmaal geopteerd om een bezoek te brengen aan Museo Nicolis in Villafranca di Verona. Halverwege richting Airport Antonio Canova bij Treviso.

Het museum is ontstaan uit de grote passie van Luciano Nicolis, ondernemer en verzamelaar uit Verona en oprichter van Lamacart. Een leven gewijd aan het herstel van technisch en industrieel erf goed, deze passie komt ook tot uiting in het museumproject, een waar voorbeeld van bedrijfscultuur toegepast op de waardering van historisch en technologisch erfgoed. De collecties zijn verdeeld over tien thematische secties in een tentoonstellingsruimte van 6.000 vier kante meter, geopend in 2000. Dus dit jaar viert het museum haar 25-jarig bestaan. De moderne en volledig toegankelijke faciliteit betrekt bezoekers bij een meeslepende culturele ervaring met meer dan 200 oldtimers, 104 motoren, 114 fietsen, 500 camera’s, filmcamera’s en filmcamera’s, 100 muziek instrumenten en jukeboxen, 102 typemachines, drie vliegtuigen, vlieginstrumenten en een militaire ruimte met memorabilia uit de twee wereldoorlogen, modellen en motoren. Een zeldzame collectie rij-instrumenten, waaronder 106 stuurwielen van geavanceerde Formule 1-eenzitters, evenals toer-, grand touring- en sportstuurwielen. Talrijke werken van menselijk vernuft, tentoongesteld in anthologische, historische en stilistische routes, maken het museum tot een waar archief van de technische en culturele vooruitgang van de twintigste eeuw. Een gedistribueerd museum dat het publiek in staat stelt menselijke uitvindingen te ontdekken en ze in alle mogelijke interpretaties te verkennen, met talloze mogelijkheden. Gewoon prachtig, voor de liefhebbers die er nog niet zijn geweest: zeker doen! Een gids loodste ons doorheen de diverse ruimtes en als klap op de vuurpijl werden we op het einde toegesproken door Mevr. Silvia Nicolis, dochter van en de huidige Voorzitter van het Museo Nicolis. Wat een afsluiter! En toen was het tijd om onze laatste maaltijd te nuttigen vooraleer wij het vliegtuig instapten richting Charleroi. Niet ver van het museum hadden wij een restaurant gereserveerd. Bij Ristorante La Sosta 2021 werden wij op onze wensen bediend. De bisnummers van de verschillende gerechten konden niet meer geteld worden. Ik vermoed dat ieder van ons na deze uitstap zeker enkele kilootjes is bij gekomen. Na het lekkere dessert was het tijd om stilaan de laatste trip richting de luchthaven aan te vatten. We waren goed op tijd en het was er helemaal niet druk op deze “kleine” luchthaven. En na 2 uurtjes vliegen landen wij allemaal op Airport Brussel-Charleroi. Tijd om afscheid te nemen van onze medereizigers om dan de rit naar huis aan te vatten. Het was opnieuw een intense trip met veel leuke plekjes om te bezichtigen. Uiteraard het uitgebreid bezoek aan de Ferrari-fabrieken spande de kroon. Alle deelnemers waren supertevreden. Wellicht een van de mooiste uitstappen van de laatste jaren van deze vereniging. Hopelijk in de toekomst nog meer van dat...